آقاي ن�?يسنده، از پشت پرده هاي ت�?ر پنجره به خيابان هاي ر�?به ر�? �? پر رفت �? آمد نگاه مي کند. از طبقه چهارم يک مجتمع مسک�?ني، آدم هايي که در پياده ر�?ها �? گاه از قسمت هاي ممن�?عه خيابان رد مي ش�?ند، مثل م�?رچه هايي هستند که به دنبال دانه راه افتاده اند. از بالا، شبيه نقطه هايي هستند که گاهي به هم نزديک �? زماني از هم د�?ر مي ش�?ند... �? �? به قصه اي تازه مي انديشيد �? صدايش در فضاي آپارتمان ک�?چک مي پيچيد:

- مريم، مريم! اين خ�?دکار سبز من کجاست؟

زن، از آشپزخانه، از ميان صداي جلز�?لز پياز داغ �? قل قل آب مي گ�?يد: "من چه مي دانم کجاست؟"

مرد زير لب مي گ�?يد: "امان از دست اين دخترها، لابد يکي از آنها خ�?د کار مرا برداشته �? برده به مدرسه."

زن که کتابها �? کاغذ هايش را ر�?ي ميز نهار خ�?ري پهن کرده، دست از ن�?شتن مي کشد �? خ�?د کار سياهي که در دست دارد براي مرد مي برد.

- ت�? مگر نمي داني که من با خ�?د کار سياه نمي ت�?انم کار کنم!

- يعني چه؟ دست بردار. بگ�? محت�?يات ذهنم ته کشيده �? خ�?دت را رها کن.

آقاي ن�?يسنده، همان ط�?ر که به پنجره تکيه داده مي گ�?يد: "ت�? که مي داني من به رنگ سبز عادت دارم."

زن مي خندد �? با لحني شاد مي گ�?يد: "بگ�? ببينم در کدام کتاب ن�?شته که رنگ سبز از علائم ن�?يسندگي است؟! از چهار مقاله ي عر�?ضي در باب دبيري تا کتاب هايي که امر�?زه در م�?رد راههاي ن�?يسنده شدن �?ج�?د دارد، چيزي در اين م�?رد نديده ام."

- چهار مقاله را نمي دانم �?لي نگاه کن ت�?ي همين کتاب ن�?شته که يک ن�?يسنده ي معر�?ف هست که حتماً بايد در اتاقش يک دسته گل رز زرد باشد تا بت�?اند تمرکز پيدا کند.

�? به کتابي که ر�?ي ميز ب�?د اشاره کرد.

زن به آشپزخانه مي ر�?د �? کتاب شاهنامه را از ر�?ي ميز آشپزخانه برمي دارد �? جل�?ي مرد آن را باز مي کند �? مي گ�?يد: "�?لي من مطمئنم فرد�?سي دنبال مرکب سبز �? آبي �? اتاقي که چنين �? چنان باشد، نب�?د. اي بسا همين شاهنامه را با ان�?اع مرکب هاي ارزان قيمتي که گير مي �?رده، مي ن�?شته �? احتمالاً دست ن�?شته هايش با رنگ هاي مختلف ب�?ده."

- خ�?ب که چي؟

حالا اين بيت را ببين. هيچکس در هيچ زماني نمي ت�?اند با کلمات �? لحني جز �? سخن بگ�?يد، اينجا را نگاه کن. نتيجه تراڿدي کشته شدن سهراب را به دست رستم چگ�?نه بيان مي کند.

�? بيتي را که زيرش خط کشيده شده ب�?د، با صداي بلند مي خ�?اند:

از اين خ�?يشتن کشتن اکن�?ن چه س�?د

چنين رفت �? اين ب�?دني کار ب�?د

زن همچنان ادامه مي دهد: "به اين اصطلاح خ�?يشتن کشتن ت�?جه کرده اي؟ خيلي حرف است ها! من فکر مي کنم مفه�?مي بالاتر از پسرکشي دارد. مفه�?مش کشته شدن انسان به دست انسان است در گردابي از کنشها �? �?اکنشهاي انساني."

آقاي ن�?يسنده مي گ�?يد: "اي �?اي!! من سر نخ داستانم را گم کرده ام �? حالا ت�? داري از شاهنامه برايم مي خ�?اني؟"

- سرنخ داستانت را گم کردي چ�?ن خ�?د کار سبز نيست در حالي که فرد�?سي...

آقاي ن�?يسنده، در حالي که با ن�?ک انگشتها به شقيقه هايش فشار مي �?رد. مي گ�?يد: "من چه مي دانم فرد�?سي چکار کرده �?لي اين را مي دانم که مي بايست تا پس فردا يک داستان شسته �? رفته به سر دبير تح�?يل دهم �?الا..."

- هر چه مي خ�?اهد بش�?د، ت�? بايد سرچشمه ها را پيدا کني. ت�? بايد بفهمي که فرد�?سي به کجا رسيده که داستان رستم �? سهراب �? را از �?قتي که بچه ب�?دم تا �?قتي به دبيرستان رفتم �? بعد در دانشگاه، هر �?قت مي خ�?انم گريه مي کنم. حتي �?قتي سرکلاس، درس مي دهم �? بچه ها هم ...

آقاي ن�?يسنده، نگاهي بي تف�?ت به زنش مي کند �? مي گ�?يد: "من مي خ�?اهم يک داستان بر اساس مسائل ر�?ز بن�?يسم، ت�? هم هي از فرد�?سي �? شاهنامه اش براي من حرف مي زني."

بعد کت خاکستري اش را از ر�?ي جا لباسي برمي دارد �? مي گ�?يد: "مي ر�?م سرک�?چه يک خ�?دکار سبز بخرم �? يک بسته سيگار..."

- پس د�?دي هم شده اي؟ لابد اين هم از ل�?ازم �? ابزار ن�?يسندگي امر�?زي است.

- ت�? هم که فقط بلدي مرا محاکمه کني. اصلاً گاهي فکر مي کنم مرا با شاگردهايت اشتباه مي گيري.

زن مي خندد �? مي گ�?يد: "به جاي اينکه دنبال خ�?دکار سبز �? سيگار �? د�?د بر�?ي يک پيشنهاد برايت دارم. چرا در م�?رد آن پسري که چند ر�?ز پيش براي پيدا کردن کار آمده ب�?د اينجا نمي ن�?يسي؟"

- بهمن را مي گ�?يي؟

- بله. همان که به خاطر دادن خرج خان�?اده ناچار به ترک تحصيل شده.

- صد بار از اين چيزها ن�?شته شده...

- باشد. �?لي اين يکي ممکن است با بقيه فرق داشته باشد. ت�? بايد بر�?ي سراغ آن پسر.

- �?لي من که آدرسش را ندارم.

- من دارم.

آقاي ن�?يسنده با تعجب نگاهش مي کند.

- ... من آدرسش را گرفتم تا بر�?م سراغ خان�?اده بيچاره اش.

- پس حالا رقيب من شده اي؟!!

- نه بابا. مي داني که من فقط تحقيق مي کنم تا درسي را که سرکلاس مي دهم به ذهن آشفته اين طفلان معص�?م که با هزار ج�?ر فرهنگ ر�?به ر�? هستند خط �? ربطي بدهم.

- که چه بش�?د؟! حرف مثل باد ه�?است �?لي �?قتي به ص�?رت ن�?شته چاپي در بيايد ارزش دارد، چ�?ن کاتبش حق التاليف مي گيرد.

- خ�?ب ت�? هم بابت درست، پ�?ل مي گيري...

- بله درست است �? ت�? هم آن �?قتي که درس مي دادي �?ضع س�?ڿه هايت بهتر از حالا ب�?د.

- �?لي درس دادن را رها کردم که بيشتر بت�?انم بن�?يسم.

- �? اشتباهت از همين جا شر�?ع شد. راستي چرا در م�?رد خانم �?فايي نمي ن�?يسي؟

- از اين زن عادي تر گير ني�?ردي؟ ب�?ر کن چند سال است �? را مي بينم �?لي يادم نيست چه شکلي است؟

- هيچ مي داني چه زندگي �?حشتناکي دارد؟!!

آقاي ن�?يسنده با تعجب به زن نگاه کرد �? گفت: "ت�? از کجا مي داني؟"

- خانم �?فايي �? من هر ر�?ز صبح ت�?ي ات�?ب�?س همديگر را مي بينيم. دفتر مجله �? مدرسه من در يک مسير قرار دارد. مي داني که خانم �?فايي بيست �? چهار سال بيشتر ندارد �?لي اقلاً ده سال از سن خ�?دش بيشتر نشان مي دهد؟!

آقاي ن�?يسنده، سعي مي کند به ذهنيات خ�?د در م�?رد خانم �?فايي که هميشه سرش پايين �? مشغ�?ل تايپ کردن ب�?د سر �? ساماني بدهد. �? فقط مقنعه سرمه اي اش را مي ديد �? دستهاي پرشتابش را بر ر�?ي دکمه هاي ماشين تحرير... �? به زحمت ت�?انست ص�?رت تکيده �? چشم هاي سرگردان �? را در ميان آن همه آدمي که ديده ب�?د، مجسم کند.

- خ�?ب، مساله خانم �?فايي چيست؟

- به خاطر بچه مريضش بايد چند جا کار کند. طفلکي �?ل مي خ�?استه ن�?يسنده بش�?د چند تا از ن�?شته هايش نيز چاپ مي ش�?د �?لي حالا تبديل شده به يک ماشين کار.

- پس ش�?هر گردن کلفتش چه مي کند؟

- هيچي، اصلاً چيزي که در �?ج�?دش نيست حس مسئ�?ليت است.

- چکاره است؟

- در چند فيلم به عن�?ان سياهي لشکر کار کرده �? چند دقيقه اي هم در بعضي فيلم هاي تل�?يزي�?ن. حالا ادعا مي کند که بازيگر سينما است.

- پس �?ضعش بايد بهتر از ن�?يسنده ها باشد. هر چه باشد يک هنرپيشه رده س�?م �? چهارم هم که باشد، درآمدش از يک ن�?يسنده رده �?ل بيشتر است.

- خانم �?فايي مي گ�?يد هر چه در مي �?رد خرج کت �? شل�?ار �? کاپشن �? شالگردن �? شامپ�? �? ڿل م�?هايش مي کند.

آقاي ن�?يسنده، در حالي که در خانه را باز کرده �? از پشت سر به زنش نگاه مي کرد، گفت: "از اين حرف ها نتيجه اي نمي گيريم �?ل که از شاهنامه گفتي بعد هم از آن پسري که ترک تحصيل کرده ب�?د �? حالا هم بند کردي به زندگي خانم �?فايي �?لي اينها درد مرا د�?ا نمي کند."

زن د�?ان د�?ان در حالي که هن�?ز خ�?د کار سياه در دستش است به طرف آشپزخانه مي ر�?د �? مي گ�?يد: "اي �?اي !! پياز داغم س�?خت. حالا يک دفعه ديگر بايد پياز داغ درست کنم."

... �? آقاي ن�?يسنده به سر نخ داستان فکر مي کند که گم شده است.

ماه، سعي مي کند از ميان پنجره هاي چهار گ�?ش �? دي�?ارهاي بلند آپارتمان ها راهي براي خ�?د باز کند. ذرات ن�?ر ماه، از ميان پنجره ها به داخل اتاق نف�?ذ مي کند.

آقاي ن�?يسنده، در حالي که خ�?د کار سبزي در دست داشت، به شک�?ه �? جلال چراغ آسمان فکر مي کند که قدمتي هزاران ساله دارد... �? کلمات، پرندگاني هستند شتابان که جل�?ي �? ظاهر مي ش�?ند �? مي گريزند.

در دلش اعتراف مي کند: " چرا آدمها اينقدر از من د�?ر شده اند؟! در حالي که نفس هايشان را از دي�?ارهاي مج�?ر مي شن�?م؟ چرا؟"

دخترها خ�?ابيده اند �? چراغ آشپزخانه هن�?ز ر�?شن است. آقاي ن�?يسنده با قدمهايي آهسته به آشپزخانه مي ر�?د.

- ت�? معل�?م هست چه مي ن�?يسي؟

زن، سرش را بلند مي کند. سه رخ ص�?رتش را ن�?ر نارنجي چراغ مطالعه ر�?شن کرده است. خط�?ط ص�?رتش مصمم �? جدي است.

- دارم داستان قبلي جنابعالي را �?يراستاري مي کنم.

- چه ط�?ر است؟

بد نيست �?لي فعل هايش اغلب غلط است. ت�? بهتر است درس هاي دست�?ر زبان را جدي تر بگيري.

- چه حرفها مي زني ... فکر مي کنم ت�? خيلي ملا لغتي شده اي �?الا...

- حالا خ�?دکار سبزت را خريدي؟ بالاخره س�?ڿه داستانت را پيدا کردي يا نه؟

- بله اما... راستي قه�?ه داريم؟

- شايد براي يک �?عده باشد �?لي براي دفعه ي بعد نداريم.

آقاي ن�?يسنده آب ج�?ش را ريخت ت�?ي فنجان �? ق�?طي قه�?ه را خالي کرد ت�?ي فنجان �? شر�?ع کرد به هم زدن �? نگاهش به دانه هاي قه�?ه که در آب نقش مي گرفت، ثابت ماند.

- مي داني مريم! هيچي به فکرم نمي رسد حس مي کنم خالي خالي شده ام.

- همان ر�?زي که استعفايت را ن�?شتي، من گفتم اشتباه است.

- چرا؟

- براي اينکه کارت خ�?ب ب�?د. با مردم ارتباط داشتي. با ج�?انها...

- با اين حق التدريسي که مي دادند حس کردم �?قت تلف کردن است.

- نه ج�?اد، ت�? زندگي محد�?دي داري. ارتباط داشتن با يک عده معد�?د به ق�?ل خ�?دت انديشمندان، باعث شده که از آدمهاي معم�?لي د�?ر بيافتي.

- خ�?دت چي؟ ت�? که همه اش دنبال مت�?ن قديمي هستي!!

- درست است. �?لي آنها به درد مشترک پرداختند. براي همين هم سخنانشان هميشه تازه است. مثلاً شاهنامه.

- در م�?رد مثن�?ي هم همين را گفتي.

- خ�?ب معل�?م است.

- �?لي اينها که خيلي با هم فرق دارد.

- �?لي به همان درد مشترک پرداخته اند. بايد آنها را د�?باره بخ�?اني.

چه ط�?ر است غزليات شمس را بخ�?اني!!

- نمي دانم ت�? چرا درد مرا نمي فهمي يا خ�?دت را به نفهمي زده اي! من ق�?ل داده ام يک داستان بلند بن�?يسم. يک داستان امر�?زي که ضمناً به هيچ جا بر نخ�?رد.

- يعني شيربي يال �?دم �?شکم باشد؟

- د�? باره رفتي سر مثن�?ي؟

- بله ديگر. براي همين است که نمي ت�?اني بن�?يسي. چ�?ن چنين داستاني را هرگز نمي ش�?د ن�?شت اگر بخ�?اهي يک داستان امر�?زي بن�?يسي بالاخره تيزي اش يک جايي را مي برد.

آقاي ن�?يسنده، سيگاري آتش مي زند. ن�?ر ماه ر�?ي د�?دهاي حلقه حلقه افتاده.

بعد مي گ�?يد: "کاش ت�? هم به جاي اينکه معلم ادبيات ب�?دي، يک قصه ن�?يس ب�?دي تا درد مرا مي فهميدي"

- ج�?اد، به نظر من به جاي اينکه به مغزت فشار بي�?ري، يک لي�?ان شير گرم بخ�?ر �? بخ�?اب. تا فردا خدا بزرگ است.

- يعني قه�?ه اي را که خ�?رده ام حرام کنم؟! �?انگهي مگر خ�?ابم مي برد. فکر پ�?ل کلاس کنک�?ر، پ�?ل کفش �? کلاه بچه ها، فکر جهيزيه شان...

- مهم نيست. يک �?ام ديگر مي گيريم.

- مثل اينکه دي�?انه شده اي؟ هن�?ز قسط آن يکي �?ام را نداده ايم.

- فقط پنج ماه مانده که تمام ش�?د.

دفتر مجله شل�?غ است �? پر رفت �? آمد. چند نفر د�?ر مش�?ر مجله جمع شده اند �? سر�? صدا راه انداخته اند.

سر دبير، در اتاق شيشه اي نشسته �? آقاي ن�?يسنده مي ت�?اند نيم رخ پريده رنگ خانم �?فايي را ببيند �? اشکهايي که مثل د�? ج�?ي آب ر�?ي گ�?نه هايش جاري شده.

در را باز مي کند. صداي خشمگين سر دبير دي�?ارهاي شيشه اي را مي شکند �? سک�?ت خانم �?فايي را.

- چند دفعه بگ�?يم خانم تمام چيزهايي را که دير�?ز تايپ کرديد غلط ب�?د. من چط�?ر مي ت�?انم تحمل کنم.

خانم �?فايي ج�?ابي به جزء اشکهايش ندارد.

آقاي ن�?يسنده دلش مي خ�?اهد جل�?ي دهان سر دبير را بگيرد. هر چند که نزديکترين د�?ستش است، دلش مي خ�?اهد مشتي به دهان �? بزند �? از سرن�?شت تلخ خانم �?فايي بگ�?يد �? از خ�?شبختي گم شده اي که به ص�?رت د�? ج�?ي آب در ص�?رتش جاري است.

سر دبير با ديدن آقاي ن�?يسنده صدايش را پايين مي �?رد �? �?رقه هاي کاغذ را به خانم �?فايي مي دهد �? مي گ�?يد: "خانم! يکبار. فقط يک بار ديگر به شما فرصت مي دهم که ديگر اشتباه نکنيد �? گرنه جايتان اينجا نيست."

خانم �?فايي با قدمهاي نا مطمئن، اتاق شيشه اي سر دبير را ترک مي کند.

آقاي ن�?يسنده مي گ�?يد: " چه خبر است اين همه داد �? بيداد راه انداخته اي؟"

- همه را غلط تايپ مي کند، سر �? صداي تمام ن�?يسنده ها را در �?رده. ت�? چکار کردي؟ داستان جديدت چي شد؟

آقاي ن�?يسنده، با تاسف سري تکان مي دهد �? مي گ�?يد: "خيلي فکر کردم �?لي به نتيجه، نرسيدم. انگار مغزم يخ زده."

- راستش را بخ�?اهي آن يکي داستانت هم بي مزه ب�?د �?لي ماچاپش کرديم.

خ�?ن آقاي ن�?يسنده ج�?شيد �? گفت: "مي خ�?استي چاپش نکني."

- بدت نياد ج�?اد جان. داستان بايد نمک داشته باشد.

- ت�? هم که حرف زنم را مي زني. مگر داستان غذا است که ش�?ر �? بي نمک باشد.

سر دبير با خنده �? ملاطفت به همکلاسي قديمي خ�?د نگاه مي کند �? از کش�?ي ميزش يک دسته کاغذ مي کشد بير�?ن �? مي گ�?يد: "ج�?اد جان، يک داستان رسيده که خيلي عالي است."

- کي ن�?شته؟

- يک آدم بي نام �? نشان، فقط يک اشکال دارد. کلمات قلمبه سلمبه ... زياد بکار برده. انگار يار�?معلم ادبيات ب�?ده، اگر بت�?اني زبان داستان امر�?زي به آن بدهي...

- يعني مي گ�?يي بش�?م �?يراستار؟

- حالا قصه را ببين. اصلاً مي خ�?اهم ببينم نظرت چي هست؟

ج�?اد، �?رقه ها را گرفت. چند �?رقه تايپ شده که نمي شد هيچ رخنه اي در شخصيت ن�?يسنده اش کرد.

بعد شر�?ع مي کند به خ�?اندن. زندگي خانم �?فايي ب�?د. شکلي نداشت. نکنه کار خ�?د خانم �?فايي باشد؟ �?لي نه. اين کلمات تراشيده شده �? حساب شده نمي ت�?اند کار خانم �?فايي باشد �? شايد کار مريم ب�?د �?لي �? هيچ�?قت تمايلي به قصه ن�?يسي نداشت. �?لي اين جمله ها... اين کلمات که انگار از غزليات حافظ �? غزليات شمس �?رده ... کار خ�?دش است.

قصه را که مي خ�?اند، د�?باره مي ر�?د سراغ سردبير �? مي گ�?يد: "فکر مي کنم بدانم کي اين قصه را ن�?شته."

- معل�?م مي ش�?د اين ر�?زها علم غيب پيدا کرده اي؟

نه بابا. اين کار همسر خ�?دم است. �?لش به من پيشنهاد کرد در اين م�?رد بن�?يسم.

سردبير با تعجب به �? نگاه مي کند �? مي گ�?يد: "خ�?ب، اگر اين ط�?ر باشد کاش باز هم برايمان بن�?يسد."

- آدم لجبازي است. معل�?م نيست قب�?ل کند.

- بهتر است به �? بگ�?يي. خانم نکته سنجي است. من که �?اقعاً به �? احترام مي گذارم. خيلي خ�?ب ن�?شته. خ�?ن زندگي ت�?يش جريان دارد.

چيزي که اين ر�?زها کم پيدا مي ش�?د.

زن، مشغ�?ل هم زدن خ�?رشت است. دست ديگرش را لاي کتاب گذاشته تا �?رقه هايش به هم نخ�?رد �? مشغ�?ل خ�?اندن است.

دختري با ر�?پ�?ش مدرسه از راه مي رسد. کتابهايش را مي گذارد ر�?ي ميز نهارخ�?ري.

- مامان، کارنامه ام را گرفتم.

- قب�?ل شدي؟

- بله، معدلم هم خ�?ب است اما مامان، نمره انشايم پانزده شده. مي ترسم بابا دع�?ايم کند.

- خ�?ب، خانم اسفندياري چي گفت؟

- گفت از ت�? بيشتر انتظار دارم. کسي که پدرش ن�?يسنده معر�?في است بايد انشايش بهتر باشد.

بعد کارنامه را مي گيرد �? با دقت به نمره ها نگاه مي کند.

- خانم اسفندياري راست گفته. نمره قرائت فارسي ات هم که شده شانزده.

دختر، سر به زير �? سرخ ر�?، از زير چشم به سفره ي غذا نگاه مي کند. ب�?ي ق�?رمه سبزي همه جا پيچيده است.

- مامان چه ب�?يي!! فکر نکنم هيچکس مثل شما ق�?رمه سبزي بپزد من خيلي گرسنه ام. مي ش�?د نهار مرا بدهيد؟

- بارک ا... مثل اينکه يادت رفته امر�?ز پنج شنبه است. پدرت ظهر مي آيد. خ�?اهرت هم کلاسش ز�?د تعطيل مي ش�?د. اقلاً د�? ر�?ز هفته را د�?ر هم غذا بخ�?ريم.

دختر، با ن�?ک انگشت برگ کاه�?يي را از ظرف سالاد بر مي دارد به دهان مي گذارد �? در همان حال به طرف دستش�?يي مي ر�?د.

آقاي ن�?يسنده، �?ارد مي ش�?د در حالي که مجله اي را دم اجاق، جايي که زن مشغ�?ل کشيدن پل�? ب�?د، مي گذارد �? مي گ�?يد: "يک نگاهي به اين مجله بينداز."

زن، با عجله پل�? را �?سط ميز مي گذارد. دخترها خ�?رشت را مي برند �? مشغ�?ل خ�?ردن مي ش�?ند �? �? مجله را �?رق مي زند �? در صفحات �?سط مجله تيتر درشتي را مي بيند: "نيل�?فر �? گردباد" �? تند تند خ�?اند.

آقاي ن�?يسنده مي گ�?يد: "داستان خ�?بي است �?لي بعضي کلماتش مناسب قصه نب�?د. سردبير مي گفت اگر زبان قصه را رعايت کند، قصه ن�?يس خ�?بي مي ش�?د..."

زن مي خندد �? مي گ�?يد: "البته اگر بخ�?اهد ادامه دهد..."



منبع: گزيده ادبيات معاصر